Home → Wetgeving → Uitzendarbeid → Wet Uitzendarbeid 24 juli 1987

Wet Uitzendarbeid 24 juli 1987

Basiswet

Wet van 24 juli 1987 betreffende de tijdelijke arbeid, de uitzendarbeid en het ter beschikking stellen van werknemers ten behoeve van gebruikers. 

 

Definitie uitzendarbeid

Uitzendarbeid is een tijdelijk werk dat wordt uitgevoerd door een werknemer, de uitzendkracht, voor rekening van een werkgever, het uitzendbureau, bij een derde, de klant-gebruiker.

 

De toegelaten uitzendarbeid

Uitzendarbeid is slechts toegelaten in volgende welbepaalde gevallen :

  • de vervanging van een vaste werknemer van wie het contract tijdelijk geschorst of definitief verbroken is,
  • een tijdelijke vermeerdering van werk,
  • de uitvoering van een uitzonderlijk werk,
  • de terbeschikkingstelling van een uitzendkracht aan een gebruiker om een vacante betrekking in te vullen, met de bedoeling om na afloop van de periode van terbeschikkingstelling de uitzendkracht vast in dienst te laten nemen door de gebruiker voor diezelfde betrekking (= het zgn. "instroommotief").

Duur en procedure

De maximumduur tijdens dewelke uitzendarbeid toegelaten is, alsook de procedure die moet worden gevolgd om een beroep te mogen doen op uitzendarbeid, verschillen al naargelang het gaat om vervanging, vermeerdering van werk of uitzonderlijk werk.

Gevallen waarin uitzendarbeid verboden is

  • In geval van economische werkloosheid of tijdelijke werkloosheid wegens slecht weer (voor de arbeiders).
  • In de sector van de verhuizingen en meubelbewaring (Paritair Comité nr. 140.05), althans voor de arbeiders en specifieke voorwaarden in de bouwsector (PC124) vanaf 1/1/2002.
  • In geval van staking of lock-out in de inlenende onderneming.
  • Op vaartuigen en schepen ( binnenscheepvaart )
  • Om veiligheids- en gezondheidsredenen : verwijderen asbest, begassingswerken met sommige agentia

Meer informatie